Beste meneer Van Duivenbode,

Twee seizoenen gingen voorbij. Zonder resultaten en zo goed als zonder wedstrijdverslagen. In het kampioensjaar 2022-2023 zijn we misschien wel erg verwend geweest. Door in de poulefase van de beker, al snel uitzicht op het kampioenschap. En een zinderende slotreeks, die werd besloten op veld 1 van ons eigen Sportpark de Bongerd. Het was wat veel, maar na tien magere jaren smaakte die eerste vette zo ongelofelijk goed!

Wat volgde was een soort sabbatical, voor zowel ons team qua resultaten als voor mijzelf met het schrijven, lijken we die vette jaren nu dan toch weer door te zetten. Door in de beker, waarbij ik toch zelf bij RVVH-uit ook wel een aardige duid in het zakje heb gedaan, gevolgd door een complete ontmanteling van Rijnmond Hoogvliet Sport. Een ploeg die het zeker niet ontbreekt aan kwaliteit, maar gewoonweg niet opgewassen was tegen dìt BVV 5. Een ploeg waar we ongetwijfeld nog veel van gaan horen maar thuis onder leiding van Dylan ‘Blow My Whistle’ ouderwets de kop in zullen drukken.

Maar even eerlijk. Droom met mij mee meneer Van Duivenbode. Want het zal toch… het zal toch niet…? De beker? De dubbel? Of gewoon de volgende ronde uit die vermaledijde beker zodat de focus volledig op het kampioenschap komt te liggen? Deze vliegende start heeft alles weg van ‘22 – ‘23 en ik zal – samen met nog een mannetje of 18 – er alles aan doen om ook dit seizoen een prijs in de wacht te slepen. Misschien wat overbodig maar ik zeg het toch maar: blijf in april en mei in het land, want het zou zomaar kunnen dat we dan onze kampioenswedstrijd en/of de bekerfinale afwerken. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, zeg ik altijd maar zo!

Als ik de wedstrijdverslagen schrijf, zie ik u altijd voor mij. Thuis, met het tabletje op schoot, lekker onderuit in uw favoriete sofa. Voor de open haard, zich tegoed doende aan wederom een smeuïg wedstrijdverslag. Koptelefoontje op, met Joost mag weten wat eruit komt. Een glimlach is alles wat ervan af kan, maar dat zegt voor mij genoeg. Meer hoeft ook niet. ‘Niet het vele is goed, maar het goede is veel’, zei (wijlen) priester Henri Nouwen ooit. En zo is het Henri, zo is het!

Voor nu genoeg sentimenteel gedoe. We gaan door naar het eerste wedstrijdverslag van het seizoen!

Alle ingrediënten voor een heerlijk potje voetbal

Met vier punten in de poulefase van de beker op zak trok Barendrecht 5 naar Ridderkerk: het strijdtoneel voor het slotstuk van de bekerfase. De winnaar ging door en de verliezer heeft een heel lang seizoen om haar wonden te likken en haar zonden te overdenken. Hier moest het voor BVV 5 gebeuren. Erop of eronder. Gelijkspel was voor RVVH genoeg. Een luxepositie, maar des te gevaarlijker wanneer je tegenover een ploeg staat die na twee roemloze seizoenen alles te winnen en niets te verliezen heeft. De almachtige Pieter van der Tholen was erbij, eenzijdige boezemvriend Wesley werd van minuut tot minuut op de hoogte gehouden door Tom-Jaap, en het was handjes wrijven voor lokale hoofdsponsor Marjan van der Giessen Uitvaartzorg, want er was noodweer op komst. Kortom: alle ingrediënten voor een heerlijk potje voetbal!

De aftrap was aan RVVH, zoals gezegd de absolute de koploper van de bekerpoule. De ploeg liet de bal uitvoerig rondgaan, op zoek naar een opening in de ijzersterke verdediging van Barendrecht, die onder leiding van reserver-reserve-reserveaanvoerder Kevin Valk de keeper van dienst Patrick moesten ontzorgen.

“10 minuten onderweg, alleen maar achteruit gelopen”, zo klonk het per Whatsapp achter de schermen. Van daadwerkelijke dreiging kon men niet echt spreken, maar ontzagwekkend was al dat heen en weer gepass aan de kant van RVVH alleszins! Hier stond met recht de leider van de bekerpoule.

Gekscherend werd er vooraf in de kleedkamer nog gezegd: “Vorig seizoen heb je ook in Ridderkerk gescoord hè”. Onze aanwezige reporter ving een gesprek op waarbij Luc Vermaat het lijdend voorwerp was. ‘Grappig. Ik dacht er vanochtend zelf ook al aan. Dat Ridderkerk ligt mij wel’, klonk het optimistisch uit de mond van de 30-jarige jonge vader. En laat nu net déze doorgewinterde linksback de sleutelrol gespeeld hebben in de omkeer voor Barendrecht.

De charismatische aanvoerder

De ambassadeur van Chica’s Mode had na een minuut of twintig genoeg gezien van het doorzichtige spelletje van RVVH en besloot zijn heil in de voorhoede te zoeken. “Ook weer mee terug he”, klonk het vanaf de zijlijn. De ruimte was voor Barendrecht voorin aanzienlijk, en onder aanvoering van de Huisschrijver trok Barendrecht naar de achterste linie van RVVH. Patrick droeg de fysieke aanvoerdersband, Luc de charismatische. Met goed opbouwend werk van Barendrecht werd vervolgens Rick ‘de Tank’ Mulder bereikt.

De infanterist trok het schuttersputje in en wachtte op een seintje. “Tweede paal, tweede paal!”, klonk het vanaf links. De linksback van Barendrecht appelleerde voor een voorzet en nog voordat hij kon bedenken wat hij ermee zou doen als zijn verzoek werkelijk werd ingewilligd, werd de voorzet gegeven. Met militaire precisie ging de bal over de keeper van RVVH heen. De Huisschrijver hoefde na het voorbereidende, harde werk alleen nog zijn hoofd tegen de bal aan te zetten: 1-0 Barendrecht. Het elftal van Vermaat rook bloed.

Barendrecht hield de druk erop, want al dat rondpassen was slechts een rookgordijn voor de onkunde van deze ploeg. Nog voor rust was daar dan ook de tweede treffer. Barendrecht had een corner geforceerd waarbij Danny ‘Zoon Van’ van der Tholen achter de bal stond. RVVH werkte de voorzet die volgde weg, maar gelukkig was daar Toni ‘de Jongeling’ den Boer die de bal weer in zijn ploeg bracht. Zoon Van ontving hierop de bal weer, zag mogelijkheden in de Tank, maar RVVH nam het heft in eigen handen en een welwillende verdediger kopte onverhoopt de bal in eigen doel: 2-0 Barendrecht. Dit kon niet meer stuk.

“Ah joh, waait wel over”

De wind begon aan te zwellen en de weer app van La Frob voorspelde niet veel goeds. De ploegen zouden het hoe dan ook niet droog houden. De familie Van Duivenbode had de weersverwachtingen ook gelezen en zocht daarom na goedkeuring van overige supporters onderdak in de dug-out. Pieter van der Tholen daarentegen verwachtte er niet veel van. “Ah joh, waait wel over”, klonken de later zwaar bestrafte woorden.

Afijn, de wedstrijd werd hervat. RVVH moest nu met een meesterplan komen om het tij nog te keren. Barendrecht moest doen wat het tot op heden had gedaan: vertrouwen op eigen kunnen en vooral de florerende Luc Vermaat zijn minuten aan de bal gunnen. Wat onmogelijk was, want deze werd tegen alle verwachtingen in oneerbiedig gewisseld in de rust. Gelukkig stond er nog genoeg overige kwaliteit in het veld, waaronder Quincy ‘Klaar? Over!’ van Duivenbode.

Alles wees erop dat dit hèt seizoen van Niels ‘Stoney’ Poppeliers zou gaan worden. De met zijn 1 meter 45 kleinste spits van het elftal had op zijn zachtst gezegd een beroerd seizoen achter de rug. Na zijn kennismaking met het team van Wesley van Karsbergen en consorten op een doordeweekse avond bij SDV-uit waarbij hij Waar is de Brand-achtige capriolen vertoonde en daarbij niets heel liet van de gastheer die avond en populariteit won met het gegeven dat hij niets met het geloof heeft, leek Barendrecht met hem een kat in de zak te hebben. In de wandelgangen werd al snel gesproken van het BVV 5-effect, waar ook Jonathan ‘Haar kruipt waar het niet gaan Kan’ Vrijman last van had. Het wel kunnen, maar het niet doen. In elk geval niet bij deze ploeg.

Klaar? Over!

Stoney kreeg ook deze wedstrijd zijn kansen, maar liet ze tot dusver onbenut. Effectief was hij wel degelijk met zijn behendige uitbraken, maar persoonlijke successen bleven achterwege. Zo ook deze tweede helft, tot groot genoegen van teamgenoot Quincy. Een schot van de kabouterspits werd afgeweerd door de keeper van RVVH en belandde voor de voeten van de middenvelder. Dan weet je het eigenlijk al: hangen! 3-0 Barendrecht.

Met tegendoelpunten zowel vlak vóór als vlak ná rust, moet je van wel héél goede huizen komen om daar een antwoord op te hebben. En in Ridderkerk hadden ze dat natuurlijk niet. Dit RVVH was geklopt, maar voordat Barendrecht, dat haar tanden in deze opponent had gezet en niet zou loslaten tot het deze tot bloedens toe schade had berokkend, was nog niet klaar. Nog één laatste uithaal om voor eens en altijd met deze buurgemeente af te rekenen. Dirk Vermaat ontmantelde eigenhandig de BAR, en BVV 5 deed dit dunnetjes over met RVVH.

Nog eentje dan

Barendrecht kreeg in de slotfase een laatste vrije trap toegekend. De Jongeling en Zoon Van hadden het briljante idee voor een snel te nemen vrije trap. Het was Danny van der Tholen die de vrije trap vluchtig nam en Toni den Boer die diep ging. Het absolute salestalent van Broeckman Logistics kapte de verdediger die op zijn pad kwam uit en stond de bal af aan Tom ‘de Kapstok’ van der Veen, die wel trek had in een spitsengoaltje. Het enige en meest succesvolle nazaat van Freek en Marion van der Veen had zich met lange, zware passen naar het zestienmetergebied van RVVH begeven, in de hoop nog een graantje te kunnen meepikken van de successen van zijn ploeggenoten.

De Kapstok kwam, zag en overwon. Met kinderlijke eenvoud verschalkte hij de toch al verslagen keeper van RVVH met een schot in de linker hoek: 4-0 Barendrecht. De scheidsrechter had behoefte aan een warme douche en floot af. Barendrecht 5 is na twee vruchteloze jaren eindelijk weer door in de beker!

Tot de volgende keer.