Beste Peter,

Met ziekelijke regelmaat kijk ik nog op injerug.nl of je stiekem niet alsnog bent komen kijken, al is het maar om ons te verblijden met wat kiekjes. Want om heel eerlijk te zijn: de socials van de jongens zijn niet om aan te gluren. Max repost slechts de vakantiekiekjes van zijn vriendin, menigeen heeft van zijn profiel een soort fanaccount van zijn kind gemaakt, en dan heb je nog een hele grote groep die überhaupt niets meer prijsgeeft en alleen maar een potje loopt te scrollen door andermans leven. Hoe zielig!

Dit is weer zo’n jaar om aan te haken bij een team als dit. Zoals je ongetwijfeld hebt gelezen in de media, zijn we door in de beker, en terwijl ik dit schrijf hebben we ook onze tweede overwinning in de competitie in de pocket. Dit wordt weer zo’n jaar worden Peter, let maar op!

Kevin is weer volledig van de partij na zijn horrorblessure, Mark laat zo nu en dan zijn gezicht weer zien, Ruben is er vaker niet dan wel, Patrick staat regelmatig op het doel en Wesley laat er net genoeg door om niet het onderspit te delven. Oh ja en ik doe het zelf ook niet heel onverdienstelijk, als je er zo de wedstrijdverslagen op naleest!

Tot slot wil ik je, zo’n vijf en een half jaar na dato, nogmaals bedanken dat ik mocht meerijden na mijn optreden in Dordt. Ik weet: het was niet best, maar gelukkig was je vooral bezig met je afschuw voor de man met de grap:

“Mijn favoriete snack is: twee frikandellen speciaal met een kalfsvleeskroket ertussen. Weten jullie hoe dat heet? Nee? Ja ik weet ook niet of er een officiële naam voor is, maar ik noem het zelf altijd: … ‘Ontbijt’.”

Dus, laat die boten toch lekker dobberen joh Peter, we zien ja graag snel weer langs de lijn. Dat is waar we je hebben willen en nergens anders. Dirksland is nu geweest dus daar hoef je niet meer naartoe, maar ik denk dat jij met een wheelie of vijf nog net dat oude vetrouwde Sportpark de Bongerd weet te halen. Geloof me, het is het meer dan waard. Tot zaterdag!

Dan nu het wedstrijdverslag, waar u allen uiteindelijk de link naar dit artikel voor heeft aangeklikt. Excuses voor het oponthoud, maar een oude vriend als Peter verdient het om genoemd, vermeld en geëerd te worden. Als we het niet meer voor mensen zoals Peter en Michel doen, voor wie dan nog wel…? Juist ja: voor mijn collega’s. Stelletje smiechten! Voor als jullie dit in het diepste geheim en zonder mijn medeweten lezen: de herfstvakantie staat weer voor de deur mensen. LETS GO YEAAAHHHH!!!

Met een wildcard voor de volgende bekerronde op zak en de eerste drie punten in de competitie, was het nu tijd om die verdomde koppositie te verdedigen. Uit in Dirksland, onder stormachtige omstandigheden die menig haargrens naar achteren deed trekken, bij DVV ‘09. Die club van de sinterklaas-discussie zes jaar geleden, weet u nog? Of misschien herinnert u die dag aan ‘Buurman Martin’, die met zijn olijke sjaal de show stal. Het was hoe dan ook een – voor de jongens uit de stad – pleuris end rijden. Maar met een seizoen als dit, rijd je nog naar het einde van de wereld om drie punten op te halen. Dirksland dus!

Ook ditmaal was de selectie van Barendrecht 5 op zijn zachtst gezegd dunnetjes te noemen. Een tendens die al enige tijd doorzet, maar vooralsnog niet tot serieuze problemen heeft geleid. ‘Altijd wel grote namen aanwezig’, aldus een anonieme passant. En die waren er zeker. De naam die nog het meest in het oog sprong was die van La Roja. De pseudo-Bredanaar keerde terug van zijn langste hiaat ooit in de clubgeschiedenis. Wat hem weghield van volkssport numero uno? Om te beginnen het uitblijven van een oppas voor zijn jongste kroos. Gevolgd door een Spaanstalige stedentrip met de schoonfamilie – waarbij de gemiddelde leeftijd de pensioengerechtigde grens rúim overschreed – en tot slot een babyshower waar hij écht niet onderuit kon. Gevalletje ‘ook gewoon pech hoor’.

Even wachten tot het balletje een paar tellen stilligt en ja hoor: daar klonk het eerste fluitsignaal. Barendrecht won de tos en besloot van kant te wisselen, dus DVV trapte af. De wind zorgde in verdedigend opzicht voor weinig problemen, net als het spel van Dirksland. Met woorden als ‘de eerste finale van velen’, zit de druk er al vroeg in het seizoen goed op. Kan Barendrecht de verwachtingen waarmaken…?

Ja natuurlijk kan het dat. Het duurde even voordat Barendrecht was geacclimatiseerd, maar toen wilde het ook vlotten. Danny ‘Zoon Van’ van der Tholen had duidelijk al vaker met dit bijltje gehakt, want de Ridderkerker en ‘bonuspapa’ maakte slim gebruik van de wind. Een loeihard schot van de aanvallende middenvelder stuiterde achter de verdediging van DVV ‘09, waarna Tom ‘de Kapstok’ en na vandaag officieel ‘windmeester’ het duel met zijn directe tegenstander won. De Mol verscheen uit het niets ten tonele, claimde de bal en schoot deze met een prachtig boogje over de ver uitkomende keeper heen. 1-0 Barendrecht!

Met de wind in de rug stoomde Barendrecht door. Kort hierop viel alweer de tweede treffer. Deze ontstond uit een scherpe aanval over de linkerflank, waarbij Jore ‘de Scherpschutter’ Mulder ‘de Mol’ Max bediende met een strakke pass, waarna de aanvaller hard onderuit werd gehaald in het zestienmetergebied. De scheids zag hier niets in en de bal kwam hierna terecht bij Toni ‘de Jongeling’, die zich op slechts vijf meter van het doel bevond. De Heerjansdammer vond het idee om leider van het assist-klassement te zijn té verleidelijk, waarop hij de onverwachts aflegde op de Mol. Ondanks de voor hem onnatuurlijke ondergrond aarzelde de Mol geen moment en nam het doel onder vuur: korte hoek. Hangen! 2-0 Barendrecht.

In de rust was het vechten om het hoogste woord, in de leeuwenkuil genaamd ‘BVV 5’. Er circuleerden diverse zienswijzen, maar er kon er natuurlijk maar één de juiste zijn. Of beter nog, misschien wel meer dan één, maar in elk geval niet van Tom-Jaap, hoe goed de intenties ook waren. “Maar dan moeten jullie niet raar opkijken als het straks ineens 2-1 staat”, brieste de netwerkkoning. Barendrecht verliet de kleedkamer om de wedstrijd te vervolgen.

Het elftal van banddrager Kevin Valk verscheen met een ogenschijnlijk andere instelling aan de aftrap voor de tweede helft: minder scherp, minder gemotiveerd, en zichtbaar verzadigd. Niet bepaald een houding die recht doet aan de magere jaren die hieraan voorafgingen voor de heren. En belangrijker nog: niet bepaald een houding die je op een stormachtige zaterdagmiddag eenvoudig aan een overwinning helpt. Het beloofde een zware tweede helft te worden voor senioren 5 van BVV Barendrecht.

Voordat het écht omsloeg, was daar eerst nog de geestlijk vader van deze website, Luc Vermaat, alias ‘de Huisschrijver’. De opkomende linksback had genoeg van het wanpresteren van linkshalf Jore, dus nam hij zelf het heft in handen. De Mol kreeg de bal en na een Ronaldinho-achtige beweging, gevolgd door een galant hakje werd de bal in volle vaart doorgespeeld naar de Huisschrijver.

De professioneel vakantievierder kwam één-op-één met de keeper en haalde zich van alles in het hoofd. Alles, behalve een pass op ploeggenoot, vriend en maatje Tom-Jaap. Het appèl van ‘de trots van het Maasgebouw’ was dusdanig dwingend dat dit niet onbeantwoord kon blijven. De bal werd over de breedte gespeeld, kwam ongelukkig voor de voeten van de Kapstok en liet hem geen andere keuze dan volledig gestrekt op het veld te gaan liggen. De Huisschrijver werd dan ook gewisseld. Van hem werd nooit meer wat vernomen.

De wind hield de tweede helft nog sterker huis, wat het Barendrecht nóg een tikkeltje lastiger maakte om in de wedstrijd te blijven. Wat er vervolgens gebeurde hield niemand voor mogelijk.

De bal werd in de rechterhoek gespeeld, waardoor de verdediging kortstondig wankelde. La Roja, of all people, werd door de benen gespeeld, waarna de aanvaller van DVV ‘09 vrij kon doorlopen tot aan de rand van het zestienmetergebied. Zonder enige druk vanuit de verdediging van Barendrecht legde hij de bal af op een vrijstaande medespeler, die alle tijd kreeg om de boel af te wikkelen. Er volgde een geplaatst schot in het hoekje, keeper Wesley was kansloos. 1-2 in het voordeel van Barendrecht en de schrik zat er nu goed in.

Niet veel later kreeg DVV ‘09 een corner toegewezen op een wel heel gevaarlijke plek: de linker hoek! Barendrecht zette zich met man en macht schrap voor wat komen ging, maar het gevaar bleef uit. De optimistisch genomen corner kreeg een zwieper van ongekende proporties van de wind en werd meegenomen naar de eeuwige jachtvelden. Daarmee vervloog ook de laatste kans op de gelijkmaker: eind wedstrijd.

En zo bent u na drie wedstrijdverslagen in een week tijd weer helemaal bij. Volgende stop: het oude vertrouwde Sportpark de Bongerd, alwaar het altijd lastige Zinkwegse Boys wordt ontvangen. Opstelling- en stemmingmaker van het eerste uur Wesley van Karsbergen beschikt vooralsnog over slechts tien man. Zal het BVV 5 lukken om met elft man aan de middenstip te verschijnen…? U leest het hier en nergens anders. Graag tot volgende week!