Inmiddels is BVV 5 gearriveerd in alweer de vierde knock-outronde van het KNVB-bekertoernooi en het avontuur lijkt voorlopig nog niet afgelopen te zijn. De eerstvolgende wedstrijd die op het programma staat is FC Maense-uit, die met een tijdstip van 17:15 hartje winter toch wel verdacht veel wegheeft van een Champions League-avondje. Barendrecht moest in culturele zin haar beste beentje voorzetten om goed mee te komen, maar als u onze jongens inmiddels een beetje kent, dan weet u: dat is totaal geen probleem!
Dat deze wedstrijd er überhaupt kwam, had nogal wat voeten in de aarde. Allereerst was daar de afwezigheid van grote namen als een Mark ‘Waar is de Brand’ Fierinck en Maurice ‘het Beest van Buitenoord’. Niet te vergeten misschien nog wel de belangrijkste van het stel: Ruben ‘The Undertaker’ Mastenbroek. Een opstellingmaker en menig Spond-watcher krabt zich op zo’n moment bedenkelijk achter de oren. Moet je dit wel willen? Is dit te verantwoorden naar die warme gezinnetjes die het op deze manier moeten doen zonder vaderfiguur? Daarbij opgeteld slechts een totaal van negen (!) speelklare, strijbare, speelgerechtigde spelers. De pet ging al rond voor de bijbehorende boete, want alles wees erop dat deze wedstrijd geen doorgang zou vinden.
Noodklok
Gelukkig staan op zulke momenten de gróte jongens op. Jongens die een waar hart voor de club hebben. De noodklok was meermaals geluid en de schrik zat er duidelijk in bij Barendrecht. Het waren uiteindelijk de woorden van Toni ‘de Jongeling’ den Boer die de voetbalgoden (lees: Sven Louter) deden ontwaken. De sloof van Barendrecht 1 neemt om slinkse zakelijke redenen nog altijd deel aan de groepsapp van de ploeg die hij eigenhandig kampioen maakte, en kwam na deze noodkreet in actie.
Het nodige vuile werk moest eraan te pas komen, waar ‘LP’ op zakelijk gebied zéker niet vies van is, maar hij klaarde de klus. Maar liefst twee jeugdspelers – waarvan één recentelijk in het eerste elftal van Barendrecht debuteerde – wist hij te charteren. De nietsvermoedende jongemannen stonden nog bij de grootmacht in relatiegeschenken in het krijt, en dit was het moment voor ‘Loetroe’ om deze rekening te vereffenen. Barendrecht zou in Spangen arriveren met elf strijdklare, spelers en nog drie halve krachten.

Bij aankomst op Sportcomplex Vreelust werden de bezoekers verwelkomd door een onmiskenbare local, terwijl hij genoot van een rijkelijk met cannabis besprenkelde toeter van een joint. Wie dacht dat het hier ging om slechts een sympathisant van de club, kwam bedrogen uit: hier stond de rechtsbuiten van FC Maense 4. Aan conditie geen gebrek – zo bleek later – en gebrand om zijn team naar de overwinning te leiden.
Kaarten op tafel
Aan de kant van Barendrecht ging de grensrechtervlag nog even vluchtig van hand tot hand, waarna de scheidsrechter floot voor de aftrap. Hier en vandaag, onder de masten van Het Kasteel, zou besloten worden wie verder mag dromen van de finale en wie zijn verdriet zou wegdrinken met Fernandes – bij voorkeur de gele
De eerste helft zou voor Barendrecht aanvoelen als ‘kat in ‘t bakkie’. Gesterkt door de twee beloftes, die beiden hun motor hadden geolied met een oerhollands broodje mexicano (ik citeer: ”Dit doen wij altijd.”), kon de ploeg van Danny ‘Zoon Van’ Van der Tholen de jacht op de volgende ronde openen.
De Kaapverdianen hadden zichtbaar moeite met de snelheid en jeugdigheid van de invallers. Een balletje de diepte in, dat voor het gemak met een schot vanachter het standbeen en alle nonchalance van de wereld werd genomen; deze jongens zouden wel wel even laten zien wat voetballen was.
Super BVV
De openingstreffer was dan ook in het voordeel van Barendrecht. Via het middenveld werd de opstomende Rick ‘de Tank’ Mulder bediend. De infanterist begint na drie weken van militaire training weer in vorm te raken en dit kwam zijn team bijzonder goed uit. Met militaire precisie gaf de Tank de bal op de ronddartelende Malik. Op galante wijze nam broeder Malik de bal aan, omzeilde twee Spangenaren en nam het doel onder vuur. Keeper kansloos, 0-1 voor de Barendrechters.
Barendrecht hield de druk er bij de sympathieke Cabo’s goed op en had achterin weinig te vrezen. Maar hoogmoed komt voor de val, zo ook voor broeder Malik aka ‘Hayek’. Een perfect uitgespeelde actie zette de aanvaller een-op-een met de keeper. Malik maakte een kapbeweging, zag hoe de doelman door zijn schijnbeweging het bos in werd gestuurd en nam vervolgens alle tijd om hem die vernedering nog even fijntjes in te peperen. De onbezonnen actie van de talentvolle voetballer kwam zowel ‘Hayek’ als BVV 5 duur te staan. De keeper herstelde zich, stond op en dook op de bal.
https://lucvermaat.nl/wp-admin/post.php?post=5631&action=edit#
Ook gewoon pech hoor
Wat erop volgde was een nog minstens zo pijnlijk moment voor de bezoekende ploeg. FC Maense zette de counter in en kwam op de helft van Barendrecht. Met een uithaal van de rechterflank kwam de bal ongelukkig tegen de zich verwerende ‘OG’ Niels. De bal raakte van richting en verdween met de snelheid van het licht achter de reddeloze Wesley. 1-1: de score was weer gelijk. De supporters van FC Maense hadden inmiddels beestachtige proporties aangenomen dus vanaf nu was het momentum in het voordeel van de Cabo’s.
Rust
Wat overbleef van de eerste helft, was een gedeeld gevoel van onvrede. Deze wedstrijd had al lang en breed besloten moeten zijn via de voeten van Malik; de jeugdige spits besloot echter anders. De ene strategische wonderzet struikelde over de andere en de conclusie was duidelijk: nu niet meer kutten en de buit veiligstellen!
Erop of eronder
Barendrecht bleef nog altijd gevaarlijk in de omschakeling, met dank aan superduo Malik en Ayoub. De jeugdspelers lukten het ondanks meermaals affluiten voor buitenspel, het keepersgebied te bereiken. In de tweede helft was het Ayoub, aka ‘MocroManiac’ die Barendrecht naar de overwinning kon schieten, maar ook hij faalde in zijn missie. Zoals de groten der aarde bleken ook deze jongens een gevalletje ‘ze laten het nooit in de grote wedstrijden zien’.
Met nog slechts tien minuten aan bekervoetbal te gaan, roken de Spangenaren nu echt bloed. Malik was kort hiervoor geblesseerd uitgevallen, waarmee de dreiging die van Barendrecht uitging aanzienlijk slonk. De Kaapverdische achterban, inmiddels ook versterkt met een Snoop Dogg look-a-like, was nu echt los en voedde haar spelers met energie.
De Kaapverdianen kwamen dichter- en dichterbij de winnende treffer. Barendrecht moest nu echt aan de noodrem gaan trekken. Allereerst was daar keeper Wesley, die eigenhandig een voorzet met de vuist onschadelijk maakte. Tot slot werd in de állerlaatste minuut een schot van FC Maense van richting veranderd, dat met minimale pech in het doel was geëindigd.
Zoals gezegd waren de voetbalgoden Barendrecht goedgezind en eindigde de bal op de paal. Het laatste fluitsignaal klonk en Barendrecht kon voor nu opgelucht ademhalen. Bevrijd uit de klauwen van deze scheidsrechter en vriendje van de club, die hen nu – zo dacht men – niets meer kon maken. Alles kwam nu aan op keeper Wesley en de uitverkorenen die Barendrecht zouden vertegenwoordigen tijdens deze waanzinloterij, in exact deze volgorde: Patrick, Toni, Danny, (bro) Ayoub en Tommy.

Weliswaar opgeschrikt door haar eigen sterfelijkheid, begon Barendrecht aan de strafschoppen. FC Maense had de eer om de eerste penalty te nemen. Als scheidsrechter Yonathan – voor vrienden en de wat toffere voetbalploegen gewoon ‘Yonie’ – ook maar een beetje in vorm was geweest, had hij hem zelf genomen.
Penalty’s
De eerste. Het moment dat de toon voor de rest van het verloop van de penaltyreeks gezet kan worden. Sportcomplex Vreelust leek van de grond te komen bij het luidkeelse gejuich van de thuissupporters. Keeper Wesley op de lijn, de eerste speler van Maense achter de bal. De 37-jarige Hyroxer en de naar eigen zeggen meest vermogende speler van het elftal zat in de goede hoek en dook met zijn vuisten naar de bal. Schot afgewend!
Barendrecht deed wat het moest doen. Uitgaan van de eigen kwaliteit en rustig blijven op dit kolkende Sportcomplex Vreelust. De eerste aan de kant van Barendrecht werd vanzelfsprekend door aanvoerder van dienst Patrick Kapitein de Reus, alias ‘de Kapitein’ genomen. Zijn wederzijdse boezemvriend had even hiervoor niet zo zeer de druk voor hem weggenomen – en misschien zelf een beetje opgevoerd – maar makkelijk ging dit toch al niet worden. Echter met een vierkoppige draak thuis in de vorm van drie kinderen en een vrouw, kon hij de druk en het verbale geweld van de Spangenaren ook nog wel aan. De aanvoerder deed zijn band eer aan en schoot zijn ploeg op voorsprong.
Beide teams bleven scoren – een discutabele redding in het voordeel van Barendrecht die werd afgefloten daargelaten – en het lot lag nu in de voeten van Tommy Sintnicolaas, alias ‘de Graseter’. De laatste keer dat hij voor een dergelijke uitdaging stond, waarbij hij in een bekerduel het vertrouwen van de ploeg kreeg om een penalty te nemen, verzaakte hij. Maar nu, ruim drie jaar verder, kon hij dit rechtzetten.
Onvermoeid door alle tumult die zich achter hem afspeelde, legde hij de bal op de penalty en deed enkele stappen achteruit. De docent economie in het dagelijks leven schoot de bal koelbloedig in de rechter hoek en liet de keeper machteloos. Nu was het de beurt aan Barendrecht om alle remmen los te laten. Uitslag penaltyreeks: 4-5!
Nog láng niet naar huis
Na een nu al legendarische teamfoto in de kleedkamer en een welverdiende douchebeurt liet Barendrecht zich onderdompelen in Kaapverdische sferen, waar de West-Afrikaanse enclave de ploeg eens goed in de watten legde. De meeslepende deuntjes kregen zelfs de meest stijve heupjes in beweging en daarmee zou deze afterparty nog tot in de late uurtjes duren. Feesten zolang het kan, want de volgende ochtend zou de focus weer verschuiven naar de competitie. Een ander toneel waar Barendrecht ook nog altijd meedoet om de prijzen.
En zo kwam er een einde aan een van de meest tumultueuze wedstrijden van de afgelopen jaren. Een wedstrijd die alles had. Doelpunten – weliswaar gering – de potentie om helemaal nooit doorgang te vinden, de mogelijkheid om vroeg in de wedstrijd de klus te klaren en als laatste een zenuwslopende penaltyreeks met maar liefst twee reddingen van misschien wel de meest fitte 35-plusser die de club ooit gekend heeft.
Volgende halte: Quick Steps in Den Haag!
Wat een prachtige wedstrijd