Het hoge woord is eruit: Barendrecht 5 tekent Maurice Sluimers. De club houdt daarmee een talent uit eigen jeugd binnenboord, die anders stilletjes en roemloos door de achterdeur was vertrokken. Vele malen stond hij luid bonkend aan de poorten van het vijfde elftal van BVV Barendrecht, zonder resultaat. Maar nu, nadat hij zijn kunsten heeft tentoongesteld op veld 9, konden zelfs zijn grootste criticasters niet langer om hem heen. Nog voordat hij onder de douche stapte werd er even vluchtig, doch in het diepste geheim, overlegd en kwam er witte rook uit de schoorsteen van de directiekamer. “Dood aan de onderbroekendouchers”, klonk het uit de kleedkamers toen hem het heugelijke nieuws werd medegedeeld. “Douchen doe je in je blote hol!”


Maurice Isaak Jakob Mozes Sluimers zag op 2 april 1992 het levenslicht. De Molenvlieter kwam ter wereld als zoon Freek en Marion van der Veen, maar vanwege beperkte financiële middelen werd de toen al forse Maurice met zijn 1 meter 75 te vondeling gelegd, waarna de familie Sluimers zich over het hulpeloze weesje ontfermde. Maurice schaart zich met zijn wieg in de wijk Molenvliet tussen een rijtje grote namen, waarmee de club een rijke traditie voortzet van spelers uit de meest geliefde wijk van de gemeente Barendrecht.

Op drieëndertigjarige leeftijd maakt de de van origine boekhouder de interne overstap. Als een van de weinige overgeblevenen uit het tiende elftal van Barendrecht, voegde hij zich bij het nieuwe Barendrecht Drie. Weken gingen voorbij waarbij het Beest van Buitenoord geen bal aangespeeld kreeg. “Sommige van die gastjes zijn nog geen twee donnies oud joh”, begint Sluimers zijn relaas. “En dan bang zijn dat iemand onder de douche je pielemuis ziet. Ik heb er uiteindelijk uit solidariteit een sok in de kleuren van de Palestijnse vlag omheen gehangen, maar meer ook niet.”

Hart voor de club

Sluimers stond op het punt om zijn schoenen aan de wilgen van het sportpark te hangen, toen het verlossende bericht kwam. “Zin om zaterdag met ons mee te doen?”. De geboren Molenvlieter had een paar dagen nodig om dit met zijn gezin rond te krijgen, waarbij hij tot alles bereid was. “Op een gegeven moment stond ik met mijn koffers in de deuropening. Je had het gezicht van m’n wijf moeten zien joh. Tranen, tranen met tuiten. HA! Als ik zou blijven, mocht ik zaterdag voetballen. Ik maakte nog een schijnbeweging naar buiten en zette mijn koffers in de gang neer. Zij sliep diezelfde avond op de bank, en eigenlijk nog altijd.”

Alvorens Sluimers ook maar kans maakte op een plekje in een van de gezelligste ploegen die het sportpark rijk is, volgde er een uitgebreide screening. Eén van de punten die uit dit onderzoek naar voren kwam, is zijn verleden bij jongerensociëteit en elite-aangelegenheid ‘Young Connect’. “Dat was een zwarte bladzijde uit mijn leven”, zo geeft hij eerlijk toe. “Toen ik hoorde dat Rick Milder over de commerciële zaken van dit nieuwe orgaan binnen de club zou gaan, wilde ik toch graag een vinger aan de pols houden.”

Der Penningmeister

Maurice deed dit alles in het belang van de club, maar had ook een persoonlijk motief. “Praatjes vullen geen gaatjes en als iemand geen gaatjes vult dan is het Rick. Het schijnt dat hij dat brilletje van ‘m ook tussen de lakens draagt. Gewoon, voor het geval dat.” Met zijn boekhoudkundige kwaliteiten vervulde Sluimers de rol van penningmeester binnen de ‘Hitlerjugend’ van de club – zoals de jongerentak van de Businessclub ook wel op het sportpark genoemd wordt.

“Als beheerder van de financiën heb je een mooie controlerende rol en kun je de schade beperken die gladjakkers zoals de heer Milder junior — onze eigen ‘Joseph Goebbels’ — kunnen aanrichten.” Maar aan al het moois komt een einde, zo ook aan dit avontuur. “Op een ledenavond in de Pimpelaar kwam ik met een zwembrilletje op m’n neus aanzetten, zo eentje die hij ook heeft. Dat vond hij niet leuk en dat leidde tot een woordenwisseling. Toen heb ik een mok van Louter Promotions gepakt en op z’n kop kapot gesmeten.” En daarmee was de kous af voor de Buitenoorder. “En dat was tegelijkertijd mijn opzegging bij dit ziekelijke genootschap. Tabee en tot nooit meer ziens”, luidde het laatste dat hij erover zeggen wilde.

Op de dag van publiceren is Maurice de absolute topscorer van VIJF. Met maar liefst zeven (!!) doelpunten in slechts vier duels, voert hij overtuigend het doelpuntenklassement aan en leverde hij een cruciale bijdrage aan de kwalificatie voor de volgende bekerronde. Wij van Lucvermaat.nl kijken uit naar al het moois dat deze man uit de wijk met de meeste sociale huur van de gemeente Barendrecht nog gaat brengen. Maurice, van welkom jongen!