Een thuis ongeslagen middenmoter en een titelkandidaat met een ongeslagen reeks daterend van oktober vorig jaar. Dát was het affiche was voor een kraker in de 5e klasse: RDM 2 tegen Barendrecht 8. Het werd een wedstrijd vol bekvechten en ander drama, terugtrekkende haarlijnen en grootheden langs de lijn, maar natuurlijk vloeiden er ook de nodige tranen. Zet u schrap want wij zijn terug!

De wedstrijd trok buiten de gebruikelijk aanwezige meneer Van Duivenbode en Maritza ‘Tiesto’ Hoogdalem nóg een grootheid. Niemand minder dan Pieter ‘de Almachtige’ van der Tholen wist de Rotterdamse haven te vinden op zijn fiets, vergezeld door zijn elektrisch aangedreven partner en moeder van Danny ‘Zoon van’ van der Tholen. Wie nu denkt dat de assistent-trainer van vv Heerjansdam zijn werkgever voor een dagje in de steek liet komt bedrogen uit: de ploeg was vrij.

Na een potje tossen waarbij Barendrecht aan het langste eind trok, mocht het bezoekende elftal aftrappen onder leiding van aanvoerder Luc Vermaat. Nog voordat het de bal had zette RDM de wedstrijd al in vuur en vlam, geheel toepasselijk voor de omvang van de ontmoeting tussen de twee grootmachten. Fakkels deden het sportcomplex ontaarden in iets magisch en tekenden daarmee voor een bijzondere wedstrijd.

De beer was los

Het was vanaf de eerste minuut gelijk volle vaart vooruit voor Barendrecht. De tactiek om druk te zetten is gaandeweg het seizoen ontwikkeld en telkens uiterst effectief gebleven. Zolang Barendrecht zelf niet in de verdrukking zou komen moest ook deze wedstrijd met een positief resultaat besloten worden.

Het drukzetten betaalde zich razendsnel uit. Bij een lange bal van de keeper van RDM werd onderschept door niemand minder dan de zoon van de grootste fan van het elftal: Quincy, alias ‘de Klaar-over’. We spraken de middenvelder over het vervolg dat hij hieraan gaf in de rust.

“Mark schreeuwde weer eens dat hij de bal wilde, dus die gaf ik hem. Waar is de Brand hield de bal vast waarop ik kon doorlopen en de bal weer mocht ontvangen. Ik nam de keeper onder vuur, die de bal met echt een schitterende redding wegsloeg en gelukkig Waar is de Brand klaarstond om het klusje te klaren.” 0-1 Barendrecht: de beer was los!

De gedoodverfde titelkandidaat was nog lang niet van plan om met de handrem erop te spelen en de kansen namen toe. Een van die kansen leidde tot een corner waarbij Toni alias ‘de Jongeling’ de aangewezen man was om het volgende doelpunt in te leiden. De bal belandde halverwege het zestienmetergebied waar Rick, alias ‘de Tank’ met zijn schedel van staal klaarstond om de bal meedogenloos hard binnen te koppen: 0-2 in het voordeel van Barendrecht!

Wie zou zeggen dat Barendrecht 8 het drukzetten heeft uitgevonden, zou nog geloofd worden ook. Met de opbouw van achteruit marcheerde de koploper verder. De (voor nu nog) aanvoerder werd aangespeeld en na goedkeuring van Pieter ‘de Almachtige’ van der Tholen bewoog de vleugelverdediger zich naar voren. Al snel vond hij Quincy, geregeld zijn steun en toeverlaat voor dit seizoen, en speelde hem aan.

De Klaar-over bediende op zijn beurt zijn eigen rots in de branding: Waar is de Brand. Met een lange bal werd de spits in positie gebracht. De bal kwam net iets te ver voor de voeten van brandweerman. Het werd een duel vlak bij de achterlijn tussen eerdergenoemde en een verdediger van RDM, waarna Waar is de Brand de bal voorgaf op de man die hard timmert aan een nieuwe generatie BVV 8: Robbin ‘Fronkel’ Goedhart. De uiterst gretige loonslaaf bij Koring Freight Forwarders nam de bal aan en schoot deze rustig in de linker hoek: 0-3. Dit kon niet meer stuk (?).

‘Maar soms gaat het slecht’

Wat een herhaling van de 0-3 moest woorden, draaide uit op een deceptie. Een blinde terugspeelbal van vleugelverdediger Luc Vermaat op aangeven van de bij GOZ weggestuurde centrale verdediger Sven Louter, alias ‘LP’ belandde bij een tegenstander. De RDM-speler was binnen de kortste keren bij het doel en liet keeper Wesley van Karsbergen kansloos. 1-3: “Wissel die vent!”

Gelukkig waren daar al snel bemoedigende geluiden als “Iedereen maakt weleens een foutje” of “We hebben allemaal weleens een fronkel”. Toch ontkwam de 28-jarige, momenteel bij zijn ouders verblijvende en in het dagelijks leven leraar Nederlands niet aan de nodige reprimandes.

Met keeper Wesley kwam hij tot de conclusie dat diens eigen optreden na deze bewuste actie ook niet heel denderend was. Bij zijn voormalig buurman daarentegen kwam de rechtsback er minder makkelijk vanaf. “(Woorden die niet voor herhaling vatbaar zijn) man! Door jou staat het nu 2-3”, was het in de rust. Om nog maar te zwijgen over het moment zelf. Nee beste lezer, van opbouwende kritiek kwam het niet. Teneergeslagen van de tegendoelpunten moest het team toch door.

RDM nam het stokje van Barendrecht over voor wat betreft het drukzetten. De Rotterdammers maakten hierbij gebruik van hun uiterst snelle buitenspelers, die de verdediging van Barendrecht op de proef stelden. Nietsvermoedend werd een van deze spelers door een verdediger van Barendrecht de toegang tot het doel verleend door verkeerd dekken, met als gevolg een tweede tegentreffer: 2-3.

Rust: niets dan optimisme

Wat in het verleden was uitgedraaid op een preek en een hoop gevloek was ditmaal niets anders dan een paar hoopvolle woorden vanuit de schouders die dit elftal dragen. “We zien hoe makkelijk we kunnen scoren. Door een domme fout valt dan die 3-1, maar dat gebeurt je geen tweede keer. Wij zijn gewoon beter”, aldus Kevin, alias ‘de Tovenaar van Barendrecht’, die vanwege blessureleed deze dag het wisselbeleid voor zijn rekening nam. Een rol die hij uiterst serieus neemt. “Hiervoor moet je stevig in je schoenen staan. Velen kwamen en zagen, maar faalden. Dat gebeurt mij niet”, zei hij hierover voorafgaand aan de kraker. Met opgeheven hoofd trok de titelkandidaat weer naar het veld.

‘Alles of niets’

Wesley en Ruben eruit, Patrick en Niek erin. Het brein achter het wisselbeleid had duidelijk genoeg gezien van een paar heren en besloot tot een kwaliteitsimpuls. Van eerdere balast die een tegendoelpunt veroorzaakte was men al verlost en nu moesten ook andere afvalligen het veld ruimen. Zoals de instelling voor deze wedstrijd luidde: alles of niets!

De tweede helft van deze ordinaire pot voetbal is er eentje om niet snel te vergeten. Het werden bloedstollende 45 minuten waarbij haaruitval en de vraag ‘wat vanavond te eten aan de Kruidentuin’, nog de minste zorg zouden zijn. RDM tapte nog altijd uit een ander vaatje dan de eerste 30 minuten van de wedstrijd.

Geregeld kwam het tot een treffen tussen de naar een doelpunt snakkende RDM-ers en keeper Patrick. Telkens was hij hen te slim af en greep de inmiddels alweer 34-jarige vader raak. Deze goalie alsmede formidabele middenveler is absoluut nog niet klaar om zijn (hand)schoenen aan de wilgen te hangen!

Al was het maar om het zwakke hart van Wesley, alias ‘de Vliegende Keeper’: menig supporter c.q. belanghebbende was blij dat Patrick, alias ‘de Kapitein’ op het doel stond. Hoewel de eigenaar van de Kruidentuin bekendstaat als penaltykiller, was het moment dat nu volgt maar voor een iemand weggelegd: Patrick de Reus.

Een al dan niet bewuste aanname met de arm door Dimitri ‘Dynamite’ den Ouden leidde in de laatste 10 minuten van de wedstrijd tot een penalty in het voordeel van de thuisploeg. Dit was het dan, over en uit. Dag kampioenschap, dag feest. Zo leek het! Spits Ferdi (’Fer’ voor vrienden en analfabeten) posititioneerde zich achter de bal en keeper Patrick op zijn beurt op de lijn.

De scherpschutter van RDM nam een aanloop en schoot de bal richting de rechter hoek: redding Patrick. De keeper van Barendrecht stopte in koele bloedde de bal en daarmee de mogelijkheid voor RDM om tot een gelijkspel te komen. “Deze spanning kost me mijn krullen”, klonk het nog langs de zijlijn. Barendrecht was buiten zinnen. De Kapitein deed wat nodig was om zijn ploeg nog altijd als enige in de race om de titel te houden.

Heel wat emotie en schorre kelen verder werd het spel hervat. Barendrecht kreeg kans na kans, met hoofdrollen weggelegd voor onder meer de Mol, de Jongeling, de Scherpschutter en Waar is de Brand. Tot overmaat van ramp kwam Waar is de Brand zelfs een-op-een met de keeper waarbij de hulpverlener schijnbaar zijn ploeggenoot Jore Mulder het doelpunt toch net iets meer gunde. U raadt het al: tot een doelpunt kwam het niet. Einde wedstrijd: 3-2 in het voordeel van Barendrecht.

Wat volgde was een euforisch Barendrecht 8 waarbij Patrick de Reus toch wel het middelpunt was. Alleen een standbeeld zou recht doen aan wat de mede-oprichter van het elftal deze dag presteerde. Of dat er daadwerkelijk zal komen is onwaarschijnlijk, maar een mooi aandenken aan het moment dat hem onsterfelijk maakte heeft hij gelukkig nog wel: een gepersonaliseerde penaltystip.

En zo bleef Barendrecht na een doelpuntloze tweede helft de roemruchte koploper van de competitie. Na afloop van de wedstrijd konden de emoties bij een enkeling niet bedwongen worden: het kampioenschap, het lijkt er nu dan echt van te komen. Maar voordat het zover is moet Barendrecht eerst langs de nummer vijf van de competitie, NBSVV. Deze wedstrijd zal op zaterdag 13 mei om 14:30 op het hoofdveld afgewerkt worden. Kom bijtijds mensen, zeg het voort en wij zullen u niet teleurstellen!