Langs Heinenoord en over de Egelantier Boys. Dat was de route die Barendrecht aflegde naar de kraker op het eigen sportpark de Bongerd tegen SHO. Want op zaterdag 11 februari was daar het weerzien met SHO 4, dat eerder dit seizoen in de uitwedstrijd met 9-0 werd afgedroogd onder leiding van aanvoerder Luc ‘de Huisschrijver’ Vermaat. Ditmaal waren ze naar eigen zeggen met hun ‘sterkste elftal’ en het gegeven dat ze na de vorige ontmoeting niet meer hadden verloren voorspelde in de ogen van SHO ook veel goeds. Barendrecht daarentegen kwam met Supermax. Daar gaan we!

Een geblesseerde Dimi en zieke Daniël (wat men doet afvragen: heeft hij zijn tweede boosterprik al?), resulteerde in de nodige uitdagingen met betrekking tot de centrale verdediging. Alleen Kevin, alias ‘de Tovenaar van Barendrecht’ bleef als enige vaste kracht over. Er werd gedacht aan combianties met Patrick of Tommy, maar op zulke momenten wil het volk maar één ding: (Super)Max van Helden! De reus van een keeper zou een welkome aanvulling zijn voor de centrale verdediging; een positie die hij afgelopen seizoen tot tweemaal toe invulde. Een simpel appje en een krap tenue brachten de man naar Sportpark de Bongerd om dit klusje te klaren.

Zonden beloond

Voorafgaand aan het eigenlijke wedstrijdverslag nog wat noemenswaardigheden voor wat betreft de opstelling. Tegenwoordig wordt een gebrek aan clubtrouw en het schelden in een groepsapp beloond met een basispositie. U raadt het al: Barendrecht begon met Ruben ‘The Undertaker’ Mastenbroek en Niels ‘de Witwasser’ Verheem op de backposities. Tot zover de noemenswaardigheden.

‘Wij willen kunstgras’

De eerste helft verliep moeizaam voor Barendrecht. De opbouw van achteruit werd gehanteerd, maar elke bal richting de voorhoede kwam net zo hard terug. Het hobbelige veld gooide hierbij roet in het eten, maar een stel spitsen dat nauwelijks de bal kon vasthouden was ook niet bepaald bevordelijk. Barendrecht was duidelijk gebaat bij kunstgras, waar het dit seizoen haar mooiste prestaties neerzette.

Kansen waren er nauwelijks aan de kant van Barendrecht. SHO daarentegen wist eenvoudig de verdediging te bereiken maar stuitte daar op een krachtig duo in Supermax en Kevin, gesteund door backs die mínstens zoveel in huis hebben. SHO kwam dan ook niet tot scoren maar maakte het de Barendrechters behoorlijk lastig.

Rust

Als het aan Supermax lag was Barendrecht op het veld gebleven. De oorspronkelijk keeper, maar vandaag centrale verdediger en even later ook spits wilde liever zijn noppen niet slijten op het straatwerk van BVV Barendrecht: “Dat doe ik dan liever bij een tweededivisionist”, zei hij hierover na afloop van de wedstrijd. Na lang wikken en wegen bewoog de thuisploeg zich dan alsnog naar de kleedkamer.

Daar aangekomen werd al vrij snel besloten dat het roer om moest: op dít veld viel voor dít Barendrecht niet te voetballen. ‘Ook voor Mark zou dit moeilijk voetballen zijn’, klonk het vanuit de toiletten. De strategie voor de tweede helft werd bepaald: Supermax samen met de Mol in de spits en Patrick centraal achterin met Kevin. De Huisschrijver bleef rechtsback, maar kreeg wel de opdracht verbetering te laten zien.

Kapitein naar de grond

De opbouw van achteruit werd compleet terzijde geschoven en in plaats daarvan was het vanuit de centrale verdediging lange bal voor en lange bal na, onder leiding van… ja onder leiding van wie eigenlijk? Aanvoerder Patrick voegde zich weliswaar bij de achterhoede, maar reserveaanvoerder Kevin is het gezicht van deze linie. Wellicht een puntje van discussie voorafgaand aan de volgende wedstrijd wanneer een dergelijk scenario zich afspeelt. Hoe dan ook: de lange bal dus.

Nog voordat aanvoerder Patrick echt had kunnen wennen aan zijn nieuwe positie, sloeg het noodlot toe. Bij een diepe bal over de rechterflank holde de Huisschrijver naar eigen inzicht achter de bal aan. Patrick ‘de Kapitein’ kende dit riedeltje inmiddels wel en besloot op zekerheid te spelen en zette ook de achtervolging in.

Een poging tot bijsturen van keeper Wesley in de vorm van “Naar binnen Luc, naar binnen”, veroorzaakte een botsing tussen SHO’er en de twee Barendrechters waarbij de aanvoerder met zijn nek op de knie van de tweede reserveaanvoerder landde. “Hij doet het zelf en dan nog huilen ook”, aldus de lachende derde en speler van SHO. Het medische team van Barendrecht moest eraan te pas komen, maar uiteindelijk kon de Kapitein opgelapt worden en de wedstrijd hervat.

‘Het Supermax-effect’

Barendrecht kreeg eindelijk grip op de wedstrijd en de individuele kwaliteiten kwamen weer bovendrijven. Danny ‘Zoon van’ van der Tholen benutte die van hem ten volle en veroverde de bal door herhaaldelijk drukzetten. Zoon Van zette de versnelling in en ging op zoek naar een waardige ploeggenoot om het karweitje af te maken. Deze vond hij in Max ‘de Mol’ Heiden die zich aan de rand van het zestienmetergebied bevond. De Dordtenaar nam de bal aan en schoot deze onder de keeper langs, zo de korte hoek in. 1-0 Barendrecht.

Een afgeslagen corner luidde alweer een volgend doelpunt van de thuisploeg in. De hoekschop die door deze zelfde speler genomen werd, kwam terug bij Quincy. De Klaar-over zag de Mol vanonder de grond aankomen in het keepersgebied. Een tweede voorzet werd gegeven en de Mol kwam uit de grond: kopbal, 2-0 Barendrecht.

Nu was het hek écht van de dam. SHO brak onder het geweld waarmee Barendrecht uit de kleedkamer kwam zetten in de vorm van een duo (Super)Maxen dat de spits vormde. Beiden met hun eigen krachten: de Mol met zijn nauwkeurige schot en mol-achtige acties, en Supermax met al zijn fysieke giften, luide brul en goede looks.

Barendrecht steeg als vanouds boven zichzelf uit en ook Quincy profiteerde hiervan. Een assist op zijn naam was in zijn ogen dan ook niet genoeg. Met de lange bal werd Supermax weer in het gareel gebracht en bediende hiermee Quincy, alias ‘de Klaar-over’. De voormalig projectleider bij Feyenoord zag hierop mogelijkheden voor een een-twee met Rick, alias ‘de Tank’. Alles klopte bij deze aanval, het enige wat de Klaar-over restte was het klusje te klaren met een snoeihard schot van afstand, waar de keeper niet over aarzelde om nog aan te zitten. 3-0 en wát een teamwork!

‘JORE, HANDJE GEVEN’

De thuisploeg had het nu compleet voor het zeggen en dat wist ook SHO. In de hoop de angel eruit te halen en het tij te keren, werden de pijlen gericht op Jore, alias ‘de Scherpschutter’. De spelverdeler kreeg de bal in de voeten en in een poging om zijn man voorbij te spelen, kreeg hij een overtreding te verwerken. De hospik was hier niet van gediend en wuifde vervolgens de handreiking van de SHO’er dan ook weg. “JORE, HANDJE GEVEN. JORE, HANDJE!”, klonk het vanaf de zijkant. De familie Van Duivenbode, zoals gebruikelijk aanwezig, zei na afloop te zijn geschrokken van dit verbale geweld. “Wat een gek”, aldus vaders. “Dit was bij ASWH anders nooit!”

Niemand minder dan de halvemarathonloper Tom ‘Jaap’ van der Veen bemoeide zich nu met het spelletje. ‘’Wie de jas past trekt ‘m aan’’, verklaart hij wanneer wij hem vragen naar deze zelf aangemeten rol als trainer c.q. ouder. Op belerende toon sommeert hij zijn teamgenoot om vrede te sluiten, maar tevergeefs. “Dat werkt bij kinderen en bijvoorbeeld Finn ook zo; gewoon korte erop en streng zijn. Inmiddels ben ik op een leeftijd dat ik me best eens als een ouder mag gaan gedragen en die rol neem ik dan ook maar al te graag op me.” Een vreemde wending van een op het eerste oog onschuldig potje voetbal. Tot op de dag van vandaag is niet bekend of dat ‘HANDJE!’ alsnog is gegeven.

Nog eentje dan

Da met het voetbal, want het feest was nog niet voorbij. Barendrecht kreeg even later wederom een vrije trap toegekend vanaf de middellijn, na een schandalige overtreding. Met de Tovenaar van Barendrecht achter de bal bewogen het middenveld en de voorhoede zich richting het doel, waar Supermax klaarstond. De bóómlange spits vocht zich een weg naar de bal die zijn kant op vloog en kopte hem langs de keeper. 4-0: Max, Max, Max, Supermax!

Barendrecht kwam, zag en overwon. Waar het de eerste helft totaal niet wilde vlotten, was het de tweede helft heer en meester op het armetierige veld 4. De thuisploeg bewees voor een zoveelste keer dit seizoen dat het met een tactische ingreep elke tegenslag te boven kan komen. De strijd om de titel gaat dan ook verder, waarbij puntenverlies zomaar onherroepelijk het einde van die ene droom kan zijn: kampioen van de vijfde klasse.

Zaterdag 18 februari staat de volgende wedstrijd op het programma: NSBVV-uit. De ploegen hebben elkaar nog niet eerder getroffen en dat brengt van beide kanten de nodige vraagstukken met zich mee. Wij hopen dat u die samen met ons beantwoord ziet worden op deze zaterdagmiddag om 12:00 in Nieuw-Beijerland. Houd u er rekening mee dat de Heinenoordtunnel is afgesloten en dat u vanuit Zuid-Holland en weer terug dus via Dordrecht zult moeten rijden óf sportief de fiets moet pakken. Graag tot daar!