Op zaterdag 10 september trad het elftal der elftallen in het bekertoernooi aan tegen het VVOR van aardrijkskundedocent Guido. Het werd op voorhand nog eventjes spannend in welke vorm en welk aantal Barendrecht op veld 4 van sportpark de Bongerd zou verschijnen, maar de heer zij dank kwam het allemaal weer op zijn pootjes terecht. Een vlucht werd omgeboekt, een wielrenweekendje werd afgezegd en iemand bleek zich te hebben verkeken op zijn vlucht naar Namibië. Deze dag stond geheel in het teken van ‘the return of de Huisschrijver’, ofwel Luc Vermaat, en zou daarmee zomaar op een groot fiasco kunnen uitdraaien. Of dat ook werkelijk zo was? Gaat u lekker lezen, wij verklappen niets!

Voorafgaand aan de wedstrijd werd in de kleedkamer door aanvoerder Patrick het nieuwe beleid gepresenteerd. Lang verhaal kort: trainen is spelen, te laat is bankie. Natuurlijk blijft het een vriendenelftal dus neem het niet al te strikt, maar als dit team er dit seizoen wat van wil maken moet het haar schouders eronder zetten. Dit houdt in: woensdagavond niks met je schoonfamilie afspreken en zaterdag bijtijds op de fiets of in de auto stappen.

Een laatste toevoeging is dat – mits iedereen akkoord – er op cruciale momenten kwalitatieve keuzes gemaakt gaan worden. Zo zullen we zelden Mark in de spits zien bij een 1-1 in de slotfase van een wedstrijd en zal Kevin centraal achterin altijd wijken voor iemand die op zijn minst een keer in de jeugd linksback heeft gestaan. Wesley blijft altijd aan: “Keuze van Martin’’, aldus de aanvoerder. Naar verluidt zou dit te maken hebben met zijn onverwachte aanwezigheid op deze zaterdag. “De terugvlucht van een werktrip naar IJsland omboeken zodat je alsnog bij de wedstrijd en het clubfeest kunt zijn. Dat verdient nog net geen medaille”, zou de voorzitter hierover gezegd hebben.

Barendrecht zet de toon

Vanaf de aftrap was het Barendrecht dat voornamelijk druk uitoefende. De thuisploeg vond succes in het simpel spelen van de bal waarbij de voorhoede geregeld diep werd gestuurd. Belangrijke spelers hierbij waren een Quincy, ‘de Klaarover’, Niels ‘ de Witwasser’ en tot slot ‘de Graseter’: Tommy Sintnicolaas. Een doelpunt zou nog even uitblijven, maar dit klusje zoú te klaren moeten zijn.

Een belabberde statistiek aan missers verder was Barendrecht na 35 minuten speeltijd voor een zoveelste keer het keepersgebied van de bezoekers binnengedrongen. Met Tommy aan de bal moest de ploeg gaan tekenen voor de openingstreffer. Al dan niet bewust liep iets dat veel weghad van een schot uit op een penalty waarbij de bal de arm van de tegenstander trof. De moraal van het verhaal: Kevin achter de bal en een goed geplaatst schot in de linkerhoek: 1-0 Barendrecht.

De druk aan de kant van VVOR bleef erop. Quincy en Niels begonnen elkaar vaker en vaker te vinden waarbij Niels diep werd gestuurd. Effectief noemt hij de voorzetten die eruit voortkwamen niet, ”maar daar gaan we op de training aan werken.” Een opkomende back die bediend kan worden door iemand met een pass in zijn rechterbeen als Quincy is uiterst waardevol.

‘Pleurt toch op man’

Nog iemand die keer op keer zijn waarde voor dit elftal bewijst is Mark ‘Waar is de Brand’ Fierinck. De vrees van elk amateurelftal. Helaas voor de roodharige middenvelder van VVOR zat die vrees er nog niet genoeg in. Waar is de Brand koerste met de bal aan de voet recht op de speler af. De enthousiasteling van VVOR besloot niet te wijken voor de stalen torso voor zich en klapte vol op de brandweerman. Noodlottig genoeg liet Waar is de Brand zijn tegenstander kermend van de pijn achter zich en roept hem nog na: “Pleurt toch op man!”

De teamgenoot van VVOR, we noemen hem even voor het gemak Wouter, moest afgevoerd worden. Naar alle waarschijnlijkheid was zijn knie uit de kom geschoten bij de botsing. Eerst bracht Wouter nog in alle pijn een tijdje door langs de zijlijn waarna door nota bene Barendrecht de hulptroepen werden ingeroepen. Met de verzorgster en later aanvoerder Patrick achter de rolstoel reisde hij af naar de ziekenboeg. We hebben helaas nooit weer wat van of over Wouter mogen vernemen. Mark betuigde na afloop van de wedstrijd wel spijt richting de aanwezige media.

Trotse Arja

De wedstrijd ging ondertussen gewoon verder. En om met een gerust hart de rust in te kunnen gaan was een iets ruimere score wel zo wenselijk. Sterker nog: wilde dit Barendrecht zichzelf ooit nog in de spiegel durven aankijken, dan zou er gewoon gescoord moeten worden. Dus werd er gescoord.

VVOR stond nog altijd onder druk en het spel van Barendrecht bereikte nieuwe hoogtes. Het onfeilbare inzicht van Tommy, alias ‘de Graseter’, deed hem vanaf het middenveld de bal naar Max spelen. Met een sierlijke draaibeweging gaf de Mol een korte steekpass naar Jona, alias ‘de Raadsman’, die de bal met rechts in de verre hoek binnenschoot. 2-0: Arja Vermaat keek trots vanaf de zijlijn toe.

‘Een ander veld?! De tering!’

De rust werd langs de zijlijn doorgebracht. Het weer was te goed en de kleedkamers te ver om het veld te verlaten. Beide partijen hielden een korte tactische bespreking, waarna stamhoofd Guido, alias ‘Mr. Topo’ op de wat grotere namen van Barendrecht afstapte. Het verzoek luidde als volgt: verkassen naar veld 7 om aldaar de wedstrijd uit te spelen. Dit veld, veld 4, werd onbespeelbaar geacht door de bezoekers.

Een onalledaags voorstel, wat binnen de kortste keren werd afgeserveerd. ‘Belachelijk’, klonk het zelfs aan de kant van Barendrecht. Scheidsrechter Dylan boog zich nog even over het voorstel maar ook de dienstdoende arbiter wees het verzoek af. De wedstrijd werd gewoon op veld 4 uitgespeeld en daarmee basta.

De beurt aan VVOR

De tweede helft waren de rollen duidelijk omgedraaid. Ja, er waren kansen voor Barendrecht, maar nee die werden wederom net als de week ervoor veelal niet afgemaakt. VVOR daarentegen zette de achterhoede van Barendrecht gedurende lange tijd vast en begon haar eigen kansen te creëeren.

De kansen kwamen voornamelijk over de rechter flank en laat dat nu net de positie zijn van de man die op deze dag zijn comeback maakte. Compleet gedesoriënteerd door het constant rouleren van posities door de voorhoede van VVOR begon het de rechtsback te duizelen. Vervolgens bleek de onlangs geopereerde Neerlandicus dermate vermoeid dat bij een gevaarlijke aanval een VVOR-speler met kinderlijk gemak op de zestienmeterlijn bij hem kon wegdraaien.

Kortom: alle ingrediënten voor een fiasco zoals wij dat al in de inleiding noemde. Kevin, alias ‘de Tovenaar van Barendrecht’ kon niet anders dan meedogenloos ingrijpen met als resultaat jawel: een penalty. “Kom op Wess’’, klonk het van alle kanten, maar het mocht niet baten. De penaltykiller sprong naar de goede hoek maar kwam decimeters tekort. 2-1: verdomme Luc!

De verlossing

Lang bleef het spannend, maar de druk aan de kant van Barendrecht nam af. Het tij leek te keren met kansen die toenamen en de aanzienlijke hoeveelheid tijd die op de helft van VVOR werd gespendeerd. De laatste vijftien minuten kon het twee kanten opgaan: VVOR maakt de gelijkmaker of Barendrecht de 3-1 en daarmee is de overwinning veiliggesteld. U raadt het al: het werd dat laatste.

Een kordate onderschepping van Danny ‘de Zoon van’ van der Tholen was het begin van iets moois. De actie resulteerde in een kans voor Barendrecht maar de bezoekers werkten de bal bijzonder slecht weg. Opnieuw kwam de bal bij de Zoon van. Waar is de Brand was inmiddels eindelijk ontwaakt en ontving links van het zestienmetergebied de bal. Een sublieme actie langs een kansloze verdediger van VVOR bracht hem in schietpositie. De brandweerman keek, koos en schoot: 3-1. De verlossing was daar. Einde wedstrijd.

Komende zaterdag gaat Barendrecht 8 op bezoek bij Swift Boys. De Rotterdamse ploeg heeft nog geen wedstrijd op haar naam staan en daarmee staat Barendrecht voor een groot raadsel wat deze dag mag brengen. Deze wedstrijd kan bepalen of Barendrecht doorgang vindt naar de knock-outfase van het KNVB-bekertoernooi dus zal het alles op alles zetten om te winnen. Om 13:00 op sportpark Swift Boys wordt er afgetrapt. Graag tot dan!